Wąska droga

Wąska droga jest drogą do życia. To oznacza, że z czegoś trzeba zrezygnować – ale rezultaty są wspaniałe!

Napisane przez Sigurd Bratlie
Wąska droga

„A ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; i niewielu jest tych, którzy ją znajdują.” (Ew. Mateusza 7,14)

Idź wąską drogą do życia

Ludzie nie znajdują drogi do życia. Każdy chce mieć życie, ale by to życie otrzymać, musimy podążać drogą do życia. Czym więc jest życie? „Patrz! Kładę dziś przed tobą życie i dobro oraz śmierć i zło (…)” (V Księga Mojżeszowa 30,15; 19) Życie to cnoty Chrystusowe – owoce Ducha. (List do Galacjan 5,22) Śmierć to uczynki ciała – występki.

Jest różnica pomiędzy owocami Ducha, a darami. Mówienie językami, wykładanie, dar prorokowania, uzdrawiania, itd. są darami, które możesz otrzymać. Koryntianom nie brakowało żadnego z nich. (I List do Koryntian 1,5-7) Jednak owoców Ducha nie możemy otrzymać tak po prostu; by je otrzymać, musimy postępować według Ducha. Musimy iść wąską drogą, gdyż Duch sprzeciwia się ciału. Jeśli chcemy naśladować Jezusa na wąskiej drodze, musimy brać na siebie swój krzyż codziennie i zapierać się samych siebie. Niewielu znajduje tę drogę.

„Wszakże nie moja, lecz twoja wola niech się stanie.”

W zasadzie nikt nie chce się kłócić. Osoby w związku małżeńskim nie pragną, by ich relacje oziębły, ale mimo wszystko tak się dzieje – i kłócą się. Dlaczego się kłócą, jeśli tego nie chcą? Ponieważ nie znaleźli drogi do życia. Niecierpliwość, złość, zazdrość, złośliwość, itd. to rozdziela ludzi i należy do śmierci. Z kolei cierpliwość, dobroć, życzliwość, itd. spaja i to należy do życia. Być może myślisz, że powinieneś poprawić tą drugą osobę, mówiąc coś, co może ją zmienić, co sprawi, że stanie się taka, jak uważasz, że powinna być – ale to nie jest droga do życia. Droga do życia to zapieranie się samego siebie. Wtedy Duch zyskuje władzę oraz moc nad ciałem, a to oznacza postępowanie według Ducha i nie pobłażanie żądzy cielesnej. (List do Galacjan 5,16) To sprawi, że pojawią się owoce – staniesz się uczestnikiem życia, cnót, które jednoczą. One nie mogą być nam dane tak po prostu. Ducha Świętego możemy otrzymać jako dar, ale musimy być posłuszni temu Duchowi i nienawidzić własnego życia według ciała, by wydać owoc Ducha.

To jest droga, którą bardzo niewielu ludzi znajduje! Większość jej nie znajduje, gdyż nie widzą samych siebie ani swojego zepsucia. Są całkowicie pochłonięci zajmowaniem się tym, czego nie lubią w innych! A za tym podążają wymagania oraz śmierć – czyli zło. Podstawą tego wszystkiego jest egoizm.

Jezus uczył nas, byśmy stali się sługami, byśmy przebaczali innym i modlili się w ten sposób: „Wszakże nie moja, lecz twoja wola niech się stanie!” Małżeństwa, które znajdują tę drogę, odkryją, że życie staje się coraz wspanialsze. Wierzący, którzy idą tą drogą, stają się jedno, jak Ojciec i Syn są jedno. Życie, które było u Ojca – wieczne życie – wzrasta, rozwija się, a radość się zwiększa. (I List Jana 1,2) Tego właśnie doświadczają wszyscy ci, którzy znaleźli wąską drogę do życia i którzy po niej idą. Ci, którzy tego nie doświadczają, nie idą wąską drogą.

Ten artykuł został przetłumaczony z języka norweskiego i po raz pierwszy opublikowany w czasopiśmie BCC „Skjulte Skatter” („Ukryte Skarby”) w lutym 1967 roku.
© Copyright Stiftelsen Skjulte Skatters Forlag

Jeśli zainteresował cię ten artykuł, możesz przeczytać więcej na naszej stronie tematycznej o praktycznym chrześcijaństwie w codziennym życiu, lub też poniższe artykuły:

...

...

...

Pismo z przekładu Biblia Warszawska. Używane za pozwoleniem. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Pobierz darmową e-książkę

Tak wielkie zbawienie

Napisane przez Sigurd Bratlie

Apostoł, który pisał list do Hebrajczyków, nazwał go „słowem napomnienia.” Celem tej broszurki jest rozwinięcie tego napomnienia tak, by przyniosło ono pomoc i wiarę oraz zbawienie wszystkim, którzy mają niebiańskie powołanie. Wszyscy ci, którzy postępują według napomnień zawartych w Liście do Hebrajczyków, mogą osiągnąć wielkie zbawienie.