Odpuszczenie grzechów

Praca Jezusa

Wszyscy ci, którzy uwierzą w Jezusa i poproszą Go o przebaczenie swoich grzechów – ponieważ nawrócili się – otrzymają przebaczenie, darmo, z łaski, chociaż na to nie zasłużyli. Nie jest wymagane, by czegoś dokonać i zasłużyć na przebaczenie grzechów. Widać to wyraźnie, kiedy na krzyżu Jezus otworzył złoczyńcy, który żałował swoich grzechów, drogę do raju: „Dziś będziesz ze mną w raju!” „ Albowiem tak Bóg umiłował świat, że Syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto weń wierzy, nie zginął, ale miał żywot wieczny.” (Ew. Jana 3,16)

„(…) sprawiedliwość Boża przez wiarę w Jezusa Chrystusa dla wszystkich wierzących. Nie ma bowiem różnicy, gdyż wszyscy zgrzeszyli i brak im chwały Bożej, i są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie.” (List do Rzymian 3,21-24)

Jezus niósł nasz grzech i grzechy całego świata, zarówno na swoim ciele, jak i w nim. Gdy umarł na krzyżu, wymazał obciążający nas list dłużny – czyli osąd pochodzący z faktu łamania prawa. Jest napisane: „Zapłatą za grzech jest śmierć” (List do Rzymian 6,23) i szatan wykorzystywał to, kiedy tylko mógł, by oskarżać ludzi przed Bogiem. Teraz jednak nie ma już niczego, o co mógłby ich oskarżać – Jezus zniszczył moc diabła, zwyciężając wszelki grzech, jaki przyszedł na świat przez upadek pierwszych ludzi. Dług grzechu został spłacony. Diabłu nigdy nie udało się nakłonić ani przekonać Jezusa, by uczynił swoją własną wolę. Wręcz przeciwnie, z Bożą pomocą, dzięki mocy i łasce z góry, Jezus zwyciężał za każdym razem. Działo się to w Jego ciele, przez co otrzymał moc nad śmiercią. Dzięki Jego dziełu mamy również możliwość otrzymać odpuszczenie wszelkiego grzechu, jaki popełniliśmy.

Apostoł Paweł mówi w ten sposób: „I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z nim ożywił, odpuściwszy nam wszystkie grzechy; wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża.” (List do Kolosan 2,13-14)

W Starym Przymierzu – ludzie, którzy grzeszyli, według zakonu byli winni i zostali ukarani. Niektórzy z nich otrzymali nawet wyrok śmierci. Za każdym razem musieli składać ofiarę za swój grzech, lecz ofiary te nie potrafiły usunąć grzechu. (List do Hebrajczyków 10,1-4) Jednak Jezus, jedyny Boży Syn, wziął na siebie wszystkie grzechy świata; można powiedzieć, że wziął na siebie winę za wszystkie grzechy popełnione w historii ludzkości. Jezus nigdy nie poddał się w pokuszeniu tak, jak to czynili ludzie żyjący przed Nim, lecz w mocy wiecznego Ducha, który był z Nim, zwyciężył nad wszelkim grzechem, jaki pojawił się na ziemi od czasu upadku pierwszych ludzi. Tak wymazał obciążający nas list dłużny! To jest wręcz nie do pojęcia! To oznacza, że możemy otrzymać dział w życiu Jezusa bez konieczności czynienia wielu dobrych uczynków, by sobie na to zasłużyć – jesteśmy zbawieni przez łaskę!

Bez własnych zasług, dzięki łasce, wszyscy ludzie mogą otrzymać przebaczenie grzechów, jakie popełnili. Jeśli jednak pragniemy prowadzić życie ucznia, są pewne warunki. Apostoł Piotr mówi: „Przeto upamiętajcie i nawróćcie się, aby były zgładzone grzechy wasze, aby nadeszły od Pana czasy ochłody i aby posłał przeznaczonego dla was Chrystusa Jezusa.” (Dzieje Apostolskie 3,19-20). Rezultatem nawrócenia jest odwrócenie się z całego serca od starego życia, gdzie służyliśmy grzechowi oraz szukaliśmy świata naszym umysłem. Musimy zacząć kroczyć nową drogą, na której będziemy szukać Boga i tego, co niebiańskie. Nie możemy wtedy dalej grzeszyć w ukryciu. Gdy Jezus przemówił do Pawła w drodze do Damaszku, powiedział do niego: „(…) aby otworzyć ich oczy, odwrócić od ciemności do światłości i od władzy szatana do Boga, aby dostąpili odpuszczenia grzechów i przez wiarę we mnie współudziału z uświęconymi.” (Dzieje Apostolskie 26,16-18)

„Jeśli wyznajemy grzechy swoje, wierny jest Bóg i sprawiedliwy i odpuści nam grzechy, i oczyści nas od wszelkiej nieprawości.” (I List Jana 1,9) Bardzo ważne jest to, by zrozumieć, że dla ucznia przebaczenie grzechów nie jest końcowym celem, lecz początkiem nowego życia – życia, jakie może prowadzić bez grzeszenia! Apostoł Paweł opisuje tę wspaniałość w ten sposób: „Teraz zaś, wyzwoleni od grzechu, a oddani w służbę Bogu, macie pożytek w poświęceniu, a za cel żywot wieczny.” (List do Rzymian 6,22). Otrzymanie działu w uświęceniu oznacza, że w coraz większym stopniu otrzymujemy dział w Boskiej naturze.

„Morze zapomnienia”

W Księdze Izajasza czytamy, co Bóg mówi o przyszłości: „Nie wspominajcie dawnych wydarzeń, a na to, co minęło, już nie zważajcie! Oto Ja czynię rzecz nową: Już się rozwija, czy tego nie spostrzegacie? Tak, przygotowuję na pustyni drogę, rzeki na pustkowiu. Ja, Jedynie Ja, mogę przez wzgląd na siebie zmazać twoje przestępstwa i twoich grzechów nie wspomnę.” (Księga Izajasza 43,18-19,25)

Jeśli prosimy Boga o przebaczenie naszych grzechów, jakie popełniliśmy i mamy mocne postanowienie, by ich więcej nie czynić, Bóg usunie nasze występki i więcej ich nie wspomni.

„Znowu zmiłuje się nad nami, zmyje nasze winy, wrzuci do głębin morskich wszystkie nasze grzechy.” (Księga Micheasza 7,19)

Bóg wrzuca do tego „morza” wszelkie grzechy, jakie popełniliśmy i o przebaczenie których prosiliśmy. Jeśli uczyniliśmy grzech względem innych ludzi i skrzywdziliśmy kogoś – jeśli to możliwe, musimy to uporządkować. Jednak również my musimy wrzucić do tego samego morza grzechy, jakie inni popełnili względem nas. Tak samo, jak Bóg, tak również my powinniśmy przebaczać naszym bliźnim ich grzechy i niesprawiedliwość wyrządzoną względem nas.

Musimy przebaczyć

Jezus uczył swoich uczniów modlić się – i to jest część modlitwy „Ojcze nasz”: „odpuść nam nasze winy, jak i my odpuszczamy naszym winowajcom.” (Ew. Mateusza 6,12)

Jeśli chcemy otrzymać przebaczenie grzechów, mamy jasny warunek – przebaczyć grzech i niesprawiedliwość, jaką uważamy, że inni uczynili względem nas. Widzimy, że Jezus podkreśla to w modlitwie „Ojcze nasz”, której nauczył swoich uczniów.

Kiedy przeczytamy wersety z Ew. Mateusza 18,25-35, to zobaczymy, jaki stosunek miał Jezus względem przebaczania. Jeżeli Bóg nam przebaczył, jesteśmy zobowiązani, by przebaczyć naszemu bratu. Bez ducha przebaczenia przestajemy służyć Bogu, a władzę przejmuje szatan. Jeśli nie potrafimy przebaczyć i zaczynamy nienawidzić swojego brata, pozostajemy w śmierci i nie mamy żadnej przyszłości. Apostoł Jan mówi, że przeszliśmy ze śmierci do życia, jeśli miłujemy swoich braci. (I List Jana 3,14) Właśnie w tym leży nasza przyszłość!

Pismo z przekładu Biblia Warszawska. Używane za pozwoleniem. Wszelkie prawa zastrzeżone.

1

Czym jest grzech?

Wiemy, że wszyscy jesteśmy grzesznikami i musimy zostać zbawieni od naszych grzechów. Jednak jaka jest definicja grzechu?

Czytaj dalej
2

Odpuszczenie grzechów

Odpuszczenie grzechów jest jednym z największych darów. Jest to początek chrześcijańskiego życia i rezultat pracy Jezusa. Co oznacza przebaczenie grzechów, w jaki sposób można je otrzymać i co dzieje się później?

Czytaj dalej
3

Czym jest sumienie? Jak poradzić sobie z poczuciem winy?

Jak mogę się upewnić, co jest właściwe, a co nie? Co mogę zrobić z poczuciem winy?

Czytaj dalej
4

Jaka jest różnica pomiędzy tym, że mam grzech a popełniam grzech?

Apostoł Jan pisze, że wszyscy mamy grzech, ale ci, którzy popełniają grzech (grzeszą) nie widzieli Boga, ani Go nie poznali. (I List Jana 1,8; 3,6) Gdzie zatem leży różnica?

Czytaj dalej
5

Jaka jest różnica między pokuszeniem a grzechem?

Czy rzeczywiście istnieje jakaś różnica między pokuszeniem a grzechem?

Czytaj dalej
6

Jak mam odnieść zwycięstwo nad grzechem?

Słowo Boże mówi o tym, by być „więcej niż zwycięzcą” nad grzechem. Ale w jaki sposób?

Czytaj dalej